H.J.Noten NV Helmond

Deze pagina is nog lang niet klaar. Ik ben nog druk doende . Mocht u aanvulling hebben dan hoor ik het graag.  mail: f.donkers9@upcmail.nl 

Kanaaldijk 38-40 HJ Noten NV. Het wagenpark van Noten rond 1950. Mijn vader staat hier niet bij. Die was  met zijn auto nog onderweg.  de man in de kantoordeur is Jan Derksen, het hoedje rechts ervan is Huub Noten. Bij de wagens staan de voerlui en chauffeurs.

Bij Noten voor de deur lag deze noodbrug. De 2 panden aan de overzijde zijn rond 1945 samengevoegd, de stallen er achter gesloopt en een pakhuis er omheen gebouwd en toen geheel wit gemaakt.

Een Bedford van Noten staat te wachten op een stoomtrein bij de spoorbrug, die door Begemann na de oorlog werd hersteld

Een uitstapje van de familie Donkers met de Franse Ford naar Schiphol.
Van links naar rechts moeder, Maria, Frans  en vader

Met zijn vijven in de Franse Ford naar Schiphol. In het midden schoonzus Corrie

de Commer van “Jantje”  Jan Donkers geladen met een pomp bij Begemann.

 

In 1948 werkte Willem Munsters 25 jaar bij Noten. Zittend zoon [voerman]? Willem Munsters met zijn vrouw, ?  zoon ? .  staande links Piet Verhoeven, Toon Strijbosch, Jan Derksen, Els Noten, Noud Mulkens, Huub Noten, mevr Noten, Piet Boumans, Jan Donkers, Beekmans (Wikkelaar)?

Piet Boumans 25 jaar bij Noten. Vanaf links Hein Noten, mevr. Bouwmans, Piet Bouwmans op de rug, mevr. Noten, Dhr. de Greef  met zijn zoon van slopersbedrijf de Greef, Frans Donkers, ?

Jantje Donkers 25 jaar trouwe dienst (1953). Links: Riny, Maria, moeder, vader, Joop en Huub Noten voor de zaak.

 

1953. Jan Donkers 25 jaar bij Noten. 1e rij Truus Noten, Maria Donkers, mevr. en Jan Donkers, mevr Noten, Jean Noten. achter: Harrie v Bussel, Piet Boumans, Riny Donkers, ?  ,  ?, Joop Donkers, Huub Noten, Piet Adriaans, Toon Strijbosch, Hein Noten, Els Noten,  ?, Willem Munsters met Moniek Pijnenburg poseren voor de zaak.

1968: Jan Donkers 40 jaar in dienst bij Noten en 40 jaar schadevrij gereden.  Links mevr. Noten, Rechts Annemarie Noten en Burgemeester Geukers

1968. Piet Bouwmans houdt een lezing voor mijn vader. links Bert Siroen, Daarachter Erwin Schapendonk, Achter Piet staat Huub Noten. De rest van de aanwezigen zijn feestvierders.

Onderscheidingen van Jan Donkers, links 50 jaar bij Noten gegraveerd in een Helmdaalder van 800 jaar Helmond,  en rechts het lintje van de orde van Oranje Nassau voor 40 jaar schadevrij rijden en trouwe dienst bij de firma Noten.

Huub Noten

HJ Noten op de Kanaaldijk rond 1960

Sloop in de Veestraat in 1967 bij Coenen. Geheel links dhr. Coenen, dhr. de Greef, Frans Donkers, boven met de handen in de zij Thomas Rovers

Dezelfde sloop in de Veestraat: Links ? (sloper), Bennie Vlemmings (sloper), Harrie Joosten (chauffeur), Eigenaar dhr. Coenen, Sloper dhr. de Greef , Herman Lamers (sloper)

Een artikel over de sloop van het pand van Coenen door Noten in 1967 in het Eindhovens Dagblad (2022)

Ook de garenfabriek Carp aan de Trambrugweg werd door Noten gesloopt (1966). De kiepwagen is een Bedford.

Sloop van hotel van Tilburg op het Groenewoud. Links Piet Adriaans, rechts Warrenburg

Rond 1960. De SBS is aan het lossen bij het Bodehuis Noten. Langs de Daf staat het Fiatje 500 van Jantje

Het Havenplein en de Kanaaldijk in 1973

Daf Torpedo  met een pendelas oplegger geladen bij Begemann. Achter het stuur zit Wim v/d Mortel

Daf torpedo. het Vlaggenschip met weer een vracht van Begemann.

HJ NOTEN NV  Expeditie Veembedrijf en slopersbedrijf

Vanaf het moment dat de eerste mensen zich in nederzettingen gevestigd hebben, is er een transportbehoefte ontstaan. Nu men een vaste woonplaats had, ontstond de behoefte de levensnood­zakelijke produkten uit de wijde omgeving naar de nederzetting te vervoeren. Al snel ontdekten creatieve geesten dat deze transportbehoefte om te zetten was in geld, waardoor al in “de oudheid” het eerste transportbedrijf werd opgericht. Aanvanke­lijk bestond het materiaal uit een paar gezonde benen en een flinke rugzak. Later namen viervoeters (soms in combinatie met wagens) en schepen de plaats in van de mens als transport­mid­del. De in de loop van de geschiedenis steeds groter wordende goederenstromen, vroegen om grootschalige en flexibele trans­portondernemingen. Dit alles resulteerde aan het eind van de negentiende eeuw, ondermeer dankzij de industriële revolutie en de uitvinding van de auto, in de opkomst van de ons bekende wegtransportsector.

De wortels van de familie Noten liggen in België. Naast het Albertkanaal ligt in de gemeente Veldwezelt het dorpje Kes­selt. De vier-en-dertig-jarige ambtenaar der douane Willem Noten en zijn vrouw Josephina Joanna Noten worden daar op 1 april 1861 verblijd met de geboorte van een zoon, die naar de naam Jean Batiste luistert.

Op twintigjarige leeftijd verlaat Jean Batiste het ouderlijk huis, om zich te vestigen in Helmond. Hij betrekt daar een kamer in het huis van zijn achterneef Laurens Noten, die aan de haven (Haven 86K) woont. Laurens oefende het beroep van schipper uit. Bij deze, op 16 februari 1837 te Leende gebo­ren, man vloeide het ondernemersbloed rijkelijk door de ade­ren. Hij gaf leiding aan een aannemersbedrijf, was commissio­nair koop­man, winkelier, tapper en slijter. Bovendien was hij eigenaar van verschillende binnenvaartschepen voor het vervoer van kalk en steenkool. Zijn vloot bestond uit onder andere de volgende schepen: de “Stad Helmond” van 44 ton, de “Stad Weert” van 35 ton, de “Antoinetta” van 12 ton, de “Josephina” van 79 ton en de “Twee zusters” van 44 ton. Laurens Noten was tevens actief in het wegtransport. Hij verhuurde rijtuigen en verrichte transportdiensten met behulp van een paard en wagen. Als appeltje voor de dorst bezat hij diverse kavels aan de haven.

Op 4 juli 1881 wordt Jean Batiste ingeschreven in Helmond, met als beroep timmerman. Zijn achterneef Laurens, die getrouwd was met Elisabeth van Boekel, had verschillende neven en nichten in huis opgenomen, die hoofdzakelijk actief waren in het bedrijf van Laurens Noten. Jean Batiste is ongeveer acht jaar werkzaam als timmerman, in dienst van zijn achterneef. Gedurende dit tijdsbestek leert hij de Helmondse Francisca Keyzers kennen, waarmee hij op 1 juli 1889 trouwt. Het jonge echtpaar woont nog enige tijd bij Laurens in.

Al snel wordt er uitgekeken naar een eigen woning, welke in de buurt van de haven ook wordt gevonden. In 1892 wordt daar het eerste kind, een dochter, geboren, waarna er nog zeven zullen volgen.

Jean Batiste zijn timmerwerkzaamheden groeien in de loop van de jaren uit tot een aannemersbedrijf. Daarnaast heeft hij ook een handel in scheepsbenodigdheden opgestart. Als aannemer beschikt Jean Batiste over een paard en wagen. Wanneer deze combinatie niet ingezet werd voor de eigen werkzaamheden, vervoerde Jean Batiste vrachten voor andere mensen. Hij besef­te snel dat de wegtransportsector toekomstperspectieven had. De Peelwegen moesten bijvoorbeeld verhard worden. Het materi­aal hiervoor (sintels) werd via de Zuid-Willemsvaart aange­voerd. Lang­zaam groeide het aantal karren en paarden.

Al deze activiteiten vroegen om een nieuw onderkomen. Daartoe kocht Jean Batiste in 1903 een pand aan de Kanaaldijk op de plaats waar nu Obragas gevestigd is. Voor het onderbrengen van de paarden werd iets verderop (nu Keyzerinnendaal) grond aangekocht voor de paar­den­stallen en de weides.

De vraag naar goederen, zoals brandstoffen, bouwmaterialen en voedsel, vanuit de omliggende dorpen bevond zich in een op­gaande lijn. Als uitvloeisel daarvan groeide het bedrijf van Jean Batiste uit tot een volwaardig transportbedrijf. Het wagenpark bestond uit oa Huifkarren, kipkarren en platte wagens.

Op 12 juli 1920 overlijdt Jean Batiste. Zijn zonen hadden tot dan toe nooit de ambitie uitgedragen om de leiding in het bedrijf over te nemen. Jean Batiste zijn oudste zoon, Wilhel­mus Hubertus, had een opleiding tot architect genoten. Na zijn huwelijk met Johanna de Vries (van architectenbureau de Vries) vestigde hij zich in Deurne. De tweede zoon, Hubertus Joseph (geboren 12 november 1893), studeerde elektrotechniek op de HTS. Na zijn studietijd en het vervullen van de dienstplicht aanvaarde Huub een baan bij de PNEM in Geertruidenberg, waar hij vanaf 13 augustus 1917 ook woonde. een kleine acht maanden later keerde Huub op 12 april 1918 weer terug in Helmond. In Helmond onderhield hij in dienst van de PNEM de electrici­teitsvoorzieningen.

Na de dood van Jean Batiste besluit Huub Noten alsnog om het bedrijf van zijn vader voort te zetten. Zijn baan bij de PNEM werd niet meteen opgezegd. De diensten die Huub voor de PNEM verrichte namen echter snel in omvang af, totdat hij tenslotte helemaal niet meer werkzaam was voor dat bedrijf.

Op 27 mei 1927 treedt Huub in het huwelijk met Antoinette Grootveld (geboren 28 juni 1906 te Geldrop). Dit huwelijk zal acht kinderen voortbrengen.

Het uit (ongeveer) 1600 stammende bedrijfspand aan de Kanaal­dijk 38 – 40, wordt in 1928 door Huub’s oudere broer Willem tot een groot gebouw verbouwd. In deze tijd wordt ook de eerste gemotoriseerde bedrijfswagen aangeschaft. Het betrof een T-ford, die door Jumbo verzwaard en verlengd werd ten bate van vrachtvervoer. De intrede van de vrachtwagen verdreef de kar niet direct. Tot 1950 wordt de kar nog ingezet, maar het aantal karrevrachten neemt sterk in omvang af in de loop van de jaren.

Naast het transportbedrijf, nam de sloop van woningen en bedrijfsruimtes een belangrijke plaats in binnen de activitei­ten van de firma Noten. Deze bedrijfstak had zich ontwikkeld uit de kennis van Jean Batiste met betrekking tot de bouwwe­reld. Het slopersbedrijf droeg er zorg voor dat de panden steen voor steen werden afgebroken. De materialen werden op een werf aan de Torenstraat opgeslagen, waar de paardenwei was.  Stenen werden daar gebikt, hout werd er ontdaan van spijkers. De aldus gewonnen materialen werden weer verkocht. Zelfs de spijkers werden gerecycled.

De Elektrotechnische achtergrond van Huub Noten kwam tot uitdrukking in een wikkelbedrijf van elektromotoren, dat hij enige jaren runde in samenwerking met Mulkens. Zij wikkelden onder andere motoren voor Meerding & Goedhard. Rond 1947 werd deze afdeling opgeheven.

In 1940 wordt rondom het woonhuis een pakhuis met paardenstal­len gebouwd. Het pakhuis werd uitgerust met een elektrische takel, om de produkten naar de eerste verdieping te hijsen. In het pakhuis nam de opslag van suiker een belangrijke positie in. De Verenigde Suiker Compagnie Dinteloord liet de distribu­tie van haar produkten in Zuid-Oost Brabant door Noten uitvoe­ren. Vanuit het nieuwe pakhuis moesten de bakkerijen en hande­laren in de regio bevoorraad worden. De zakken suiker werden per schip aangevoerd in zakken van honderd kilo (later vijf­tig kilo). Omdat veel schepen nog geen lier bezaten, werden deze ladingen vaak met de hand gelost. Voor de firma Meneba uit Rotterdam verzorgde Noten de opslag en de distributie van meel. Ook deze produkten werden per schip geleverd (in balen van vijftig kilo). De vele textiel- en metaalfabrieken in Helmond leverden Noten veel transportopdrachten op. Met name het transport van en naar de laad- en losperronnen van “Van Gend en Loos” was hier van belang. Tenslotte moet nog het gas- en zuurstofdepot genoemd worden dat op het terrein van Noten gevestigd was.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleek het pand voor geheel andere zaken interessant te zijn. Onderduikers vonden in het pakhuis een ideale schuilplaats, waarbij vooral de hooizolder boven de paardenstallen bijzonder geschikt bleek. Het vervoer ging tijdens de oorlog natuurlijk gewoon door, met het ver­schil, dat nu de Duitsers vaak de wederpartij van Noten waren. De transporten die Huub Noten voor de bezetters moest verrich­ten, werden waar mogelijk gesaboteerd. Gas- en zuurstofflessen werden half leeg geleverd, vrachtwagens hadden relatief gezien behoorlijk veel mankementen wanneer er voor de Duitsers werd vervoerd en zakken meel van vijftig kilo konden door een kind van twaalf gedragen worden. Tengevolge van de sabotages werd er voor het magazijn permanent een wacht geplaatst.

De brandstofschaarste bracht het wagenpark van Noten tot stilstand. Daarbij werden ook nog eens twee vrachtwagens gevorderd en naar Frankrijk gebracht. Het vervoer moest echter doorgaan en dus werd er een vrachtwagen gekocht die met houts­koolgas aangedreven werd. Achter de cabine van deze wagen bevond zich een gasgene­rator, die met hout, antraciet of turf gestookt werd. De vrijkomende gassen werden in een drukvat opgeslagen, om daarna via de voorreiniger, de koeler en de nareiniger naar de inlaat van de motor geleid te worden. Het zuiveren van de gassen was zeer voornaam. De gebruikte brand­stoffen kenmerken zich name­lijk door een onzuiver verbran­dingsproces. De stofdeeltjes zouden in de motor een snel slijtageproces veroorzaken. Dit systeem bracht grote tijdver­liezen met zich mee; ’s morgens moest eerst de kachel opge­stookt worden; tijdens het transport moest er voortdurend nieuwe brandstof in de kachel geplaatst worden. Gelukkig is deze wijze van transport niet lang noodza­kelijk geweest.

Enkele nog bekende namen van personeel uit de oorlogstijd zijn: Jan Derksen, Piet Bouwmans, Toon Strijbosch, Jan Don­kers, Arie de Boden, Willem Munsters en Piet Verhoeven.

Na de oorlog lag het werk weer voor het oprapen, tengevolge van de wederop­bouw van Nederland. In deze eerste naoorlogse jaren werd er vooral met legertrucks gereden. Een gedeelte van het kantoor werd verhuurd aan Rijkswaterstaat, die er een schippersbeurs vestigde.

Het slopersbedrijf expandeerde enorm tijdens de eerste twintig jaar na de oorlog. Allereerst moesten natuurlijk de sporen van de oorlog uitgewist worden. Later moesten vele panden in Helmond wijken ten gunste van de onstuitbare economische vooruitgang. Deze betrof ondermeer de aanleg van de Traverse, het industrieterrein Hoogeind en de sloop van oa de Heilig-Hart Kerk.

Dochter Truus Noten was ondertussen getrouwd met de uit Vught afkomstige garagehouder Cas Denissen, welke dealer was van het Engelse merk Commer. Het is niet opzienbarend dat Denissen in de jaren daarna Commer’s leverde aan zijn schoonvader. De eerste vrachtwagens werden nog geleverd met een benzine motor, maar al vroeg in de zestiger jaren beschikte Noten over de eerste dieselmotoren; Een Commer drie cilinder motor met zes zuigers. De twee-tackt motor werd ook wel Junkermotor ge­noemd. Deze niet bepaald milieu-vriendelijke motor, liet bij verbran­ding van de dieselolie in de cilinder veel roetdeeltjes ach­ter. De motor moest dan ook regelmatig ontkoold worden. Wan­neer zo’n wagen zwaar beladen tegen een helling op reed, spoot de uitlaat gloeiende roetdeeltjes uit, hetgeen bekend staat als “De vlam in de pijp”.

In 1956 begint Hein Noten (geboren 23-11-1937) in het bedrijf van zijn vader als kantoormedewerker en in tijd van grote drukte als chauffeur. Een jaar later kwam ook Hein’s oudere broer, Huub jr (geboren 14-01-1935), na het vervullen van zijn dienstplicht als luitenant in ’t Harde, in het bedrijf. Huub Jr. nam geleidelijk de planning van de transporten over. Hein startte een bodehuis op, dat de concurrentie aan moest gaan met oa. Van Gend en Loos. Met een aantal bestelwagens werden Helmond en omstreken voorzien van de diverse paketten. Het slopersbedrijf tenslotte werd door voorman Piet Bouwmans geleid. Op 27 mei 1963 stierf Hubertus Noten in Helmond, waardoor alle verantwoordelijkheden nu bij Hein en Huub terecht kwamen.

Vanwege de pakketdienst en vele andere opslagactiviteiten barstte het pakhuis nogal eens uit zijn voegen. Daar kwam nog bij, dat het magazijn ook als garage werd gebruikt. De vrachtwagens werden, indien mogelijk, in eigen beheer gerepareerd en gesmeerd. In augustus 1963 kwam de eerste automonteur in vaste dienst, die door het ontbreken van bijvoorbeeld een smeerput met zeer beperkte middelen moest verzoeken het wagenpark draaiende te houden. Het aantal vrachtautos was eind jaren zestig zo groot geworden, dat äs avonds een groot gedeelte van de Kanaaldijk vol stond met geparkeerde wagens van Noten. Ook het slopersbedrijf werd uitgebreid. Er werd onder andere een grijper en een loader aangeschaft. Vanwege al deze activiteiten voldeed het huidige bedrijfspand niet langer meer aan de wensen. Er werd voor nieuwbouw gekozen. Hiervoor werd een perceel tussen houthandel de Vries en de oude garenfabriek van Claus aangekocht. Op deze eveneens aan de Kanaaldijk NO (nummer 100) gelegen lokatie verrees het nieuwe bedrijfspand. Het nieuwe pand beschikte over voldoende opslagruimte, laad en losperrons voor de bodedienst, een garage met smeerput, kantoorruimtes en een veel grotere parkeerplaats, dan bij het oude pand. Tevens was er ruimte voor de verkoop van gas, zuurstof en lasgereedschap. In 1971 komt, dit nu nog bestaande pand, gereed. De oude vestiging op de Kanaaldijk 38-40 word door Noten zelf gesloopt. Op deze lokatie bevindt zich thans het Obragasgebouw.

Het wagenpark, dat al van oudsher groen is met het opschrift HJ Noten expeditie en veembedrijf, blijft ook nu de nieuwe vestiging betrokken is, groeien. De nieuwe parkeerplaats is al snel te klein, waardoor wederom de kanaaldijk als parkeerruimte moet worden gebruikt. In 1975 werkte er bij Noten ongeveer 50 mensen en konden er 35 trucks ingezet worden. De belangrijkste merken waren Daf en Fiat.

Ondanks de groei komt er medio 1977 een kink in de kabel. Vanwege financiele problemen met enkele grote klanten, wordt er besloten het bedrijf onder te brengen in de Harry Vos Group (September 1977). Door de soepel verlopen aansluiting met Harry Vos, kon de werkgelegenheid grotendeels behouden blijven. De vrachtwagens werden nu langzaam aangepast aan de oranje huiskleur van Harry Vos. Het slopersbedrijf werd door voorman Piet Adriaans uuit Meyel overgenomen, die met zijn zonen het bedrijf voortzette. Het bodehuis was niet in staat gebleken de concurrentieslag met andere pakketdiensten te winnen en was dan ook al behoorlijk op zijn retour. De handel in gas, zuurstof en lasbenodigheden werd door Hein Noten en familie voortgezet. Dit bedrijf is momenteel op het industrieterrein in Helmond gevestigd onder de naam Nolatec. Huub Noten heeft nog een aantal jaar als directeur van het voormalige Noten gefunctioneerd.

Het pand aan de kanaaldijk voldeed ook niet aan de eisen, waardoor in ….. het bedrijf naar het industrieterrein verhuisde, waar het nu onder de naam Harry Vos Logistic Centre aan de Graandijk gevestigd is.

Noten aan de Kanaaldijk NO nummer 100 vanuit de lucht

Fiat met zeer lange lading. De man die denkt te lang te zijn, is Hein Noten. Daarachter staat Piet Willems

1972. De bouw van Noten aan de Kanaaldijk 40 wordt door Noten zelf gesloopt . In de loaderbak staat Piet Adriaans.

Jan van Bussel Rechts en Frans Donkers.  Januari 1981

Franske in de garage bezig met een Daf te reparen.

Even uitrusten en poseren voor de fotograaf. Herman Lamers en Frans Donkers voor de garage.

Henk Donkers kwam de garage vaak en graag versterken.

De Fiat staat geladen met papier voor de papierfabriek in Roermond.

De Fiat die bestuurd werd door Jan Waaienburg. De cabine krijgt al een oranje streep van Vos. Foto Jan Waaienburg

Nogmaals de Fiat van Jan Waaienburg

3 Fiats voor het kantoor, klaar voor de start. Ongeveer 1975

Daf Torpedo van Noten in de garage omgebouwd met  het Vos afzetsysteem en in de Voskleuren geschilderd.

Werkend Verleden Helmond met het artikel over HJ Noten door Frans en Frank Donkers